ภาพเหตุการณ์ ความทรงจำ วันแล้ววันเล่า หมุนเวียนเปลี่ยนไป คล้ายกับดูภาพยนตร์ เรื่องราวของใครคนหนึ่ง ซึ่ง ณ เวลานั้น เรารับรู้ถึงความรู้สึกทางใจ สุข เศร้า เจ็บปวด ดีใจ เสียใจ และความรู้สึกทางกาย ร่วมไปกับเขาด้วย... เมื่อเวลาผ่าน อารมณ์เหล่านั้น ช่างดูไกลตัว เหลือเพียงความรู้สึกจางๆ เลือนราง ห่างไป ราวกับว่า ไม่เคยเกิดขึ้น

นึกถึงการเดินทาง เที่ยวไปยังที่ต่างๆ ความสุข ความทรงจำ นานวันเหลือแค่ เหมือนความฝัน เหมือนไม่เคยไป อยากให้ความรู้สึก "ความมีตัวตน เคยไป เคยอยู่ ณ ตรงนั้น" ฝังแน่นกับตัวเราไปตลอด... ยิ่งในวันที่นอนไม่พอ ตื่นมา เห็นภาพปัจจุบันทุกอย่าง ดูมันจางๆ เลือนๆ สติเลื่อนลอย เหมือนไม่ได้อยู่ในโลกแห่งความจริง

• อายตนะ (อา-ยะ-ตะ-นะ) แปลว่า ที่เชื่อมต่อ, เครื่องติดต่อ หมายถึงสิ่งที่เป็นสื่อสำหรับติดต่อกัน ทำให้เกิดความรู้สึกขึ้น แบ่งเป็น 2 อย่างคือ อายตนะภายใน ได้แก่ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เป็นเครื่องรับรู้ อายตนะภายนอก (อารมณ์) ได้แก่ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ ธรรมารมณ์
  เมื่อตาเห็นรูป เรียกว่า สัมผัส รับรู้ว่ามีการเห็น เรียกว่า วิญญาณ เกิดความรู้สึก เรียกว่า เวทนา

previous « Category ::  Sensibility : vanish » next   [shuffle]
graphic + web Design in Thailand by binidia © All right reserved.